جعفر شهرى باف

334

طهران قديم ( فارسى )

مىكند . چكاندن لعاب سريش با كندر و عسل و ( مر ) و شراب كه كندر را در آن سائيده حل كنند و در گوش چكانند چرك گوش را خشك مىكند . چكاندن لعاب پختهء سريش كه سريش را در روغن زيتون پخته باشند در گوشى كه درد نميكند درد گوش عليل را رفع مىكند . همچنين ماليدن سريشى كه در روغن زيتون پخته باشند شقاق ( تركيدگى ) از سرما بهم رسيده را درمان و سوختگى از آتش را علاج مىكند . چكاندن همين روغن در گوش سنگين گوش ( ثقل سامعه ) را درمان و ماليدنش بر دندان مقابل دندان دردناك باعث سكون درد دندان عليل مىشود . سريش مضر كليه و رافع ضررش مصطكى مىباشد . سريشم ( ژله ) علاج امراض : خونريزى سينه ، ورم زخم ، خارش و خشكى ، زبرى پوست ، برص و لك و پيس ژله‌ايست كه از جوشاندن پوست حيوانات بدست ميآيد ، با طبيعت گرم و خشك ، مفيد حال بلغمىها و سردمزاجها . خوردن سريشم به مقدار قاشقى زخم ريه و خونريزى سينه را رفع مىكند . ضماد او كه مانند خمير ساخته بگذارند مانع ورم گردن زخم مىشود . ماليدن آن بر سوختگى التيام جراحات آن ميدهد و بستنش بر استخوان شكسته آن را بهم‌آورده جوش ميدهد . ماليدن سريشم حل‌كرده به بدن برص و لك و پيس را رفع كرده امراض جلدى از قبيل جوش و بثور و خارش و خشكى و زبرى پوست را دفع مىكند .